Συντονιστής:
Ένα τυπικό παράδειγμα του πώς ένας οραματισμός όταν είναι μέσα στο θέλημα του Θεού γίνεται καρποφόρο έργο προσφοράς, είναι το χριστιανικό σπίτι φιλοξενίας ηλικιωμένων "Η Λωίδα".
Έργο έμπνευσης και ζωής του αείμνηστου αδ. Μιλτιάδη Αγγελάτου υπηρέτησε εκατοντάδες ηλικιωμένους και συνεχίζει να προσφέρει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες σε όσους το έχουν ανάγκη. Περισσότερα θα μας πεί ο αδ. Τάσος Τζαμτζής, υπεύθυνος νοσηλείας του ιδρύματος.

Εκ μέρους του Ελληνικού Βιβλικού Συνδέσμου, σας ευχαριστώ για την πρόσκληση σας για την παρουσίαση του έργου της "Λωίδας".
Η "Λωίδα", το χριστιανικό σπίτι φιλοξενίας ηλικιωμένων, είναι ένα έργο προσφοράς και μαρτυρίας προς "τα άσπρα μαλλιά", και όπως γνωρίζετε το ζήτημα της τρίτης ηλικίας είναι ένα από τα πιο σύνθετα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών.
Σε όλον τον κόσμο παρατηρείται γήρανση του πληθυσμού.
Γενικά, στις ανεπτυγμένες χώρες, ο αριθμός των ατόμων άνω των 65 ετών αυξάνει με ρυθμό πολλαπλάσιο από ότι ο γενικός πληθυσμός. Στην Ελλάδα ο ρυθμός αυτός υπολογίζεται πως είναι επταπλάσιος, ενώ η αναλογία του αριθμού των ηλικιωμένων (65 χρονών και άνω) ως προς το γενικό πληθυσμό, το 1988, ήταν 13,6%. Το 2001 έχει ξεπεράσει το 15%.
Επόμενο είναι λοιπόν, οι μεγάλες δημογραφικές αλλαγές, με τη γήρανση του πληθυσμού και την επιβίωση όλο και περισσότερων υπερήλικων ατόμων, να δημιουργούν νέα κοινωνικά δεδομένα.
Η συχνότητα της αναπηρίας και της εξάρτησης αυξάνονται ραγδαία στις ηλικίες άνω των 65 χρόνων: μέχρι 30% των ατόμων άνω των 80 χρόνων μπορεί να έχουν ανάγκη για πλήρη βοήθεια στην καθημερινή τους ζωή και μέχρι 60% για μερική στήριξη.
Η άνοια επίσης είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα σήμερα. 6-8% των ατόμων άνω των 65 ετών πάσχουν από κάποιας μορφής άνοια, και το ποσοστό φτάνει το 40% περίπου των ατόμων άνω των 80 ετών. Από το σύνολο, το 4-5% πάσχει από άνοια σε στάδιο στο οποίο επηρεάζεται καθοριστικά η ζωή τόσο του πάσχοντος όσο και της οικογένειάς του για 7 με 10 χρόνια, διάστημα κατά το οποίο η νόσος εξελίσσεται προοδευτικά.
Σε όλη την Ευρώπη, και ακόμα περισσότερο στην Ελλάδα, η φροντίδα των εξαρτημένων υπερηλίκων γίνεται από τις οικογένειές τους.
Όμως, πολλές φορές το βάρος της συνεχούς παροχής φροντίδας δημιουργεί προβλήματα τόσο οικονομικά και κοινωνικά, όσο και ατομικά, έχει δηλαδή συχνά επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία του φροντιστή. (Τελευταία έχει παρατηρηθεί αύξηση της χρήσης των φαρμάκων από τους φροντιστές - συγγενείς των ηλικιωμένων με άνοια έως και 30% σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό).
Στις περιπτώσεις αυτές είναι αναγκαία η παραμονή των ηλικιωμένων ατόμων σε κάποιο ειδικό σπίτι όπου θα προσφέρεται καλύτερης ποιότητας νοσηλευτική φροντίδα και πιο τακτική παρακολούθηση.
Απ' την άλλη μεριά βέβαια, υπάρχουν και άλλα πολύπλοκα κοινωνικά προβλήματα όπως φτώχεια, μοναξιά, καθώς και άλλα στα οποία καλείται ένα σπίτι σαν τη "Λωίδα" να ανταποκριθεί και να υπηρετήσει.
Στη "Λωίδα" φιλοξενούνται, τούτη την περίοδο, 29 ηλικιωμένοι με μέσο όρο ηλικίας τα 86,4 χρόνια (από 76 έως 96 χρόνων). Από αυτούς, πλήρως αυτοεξυπηρετούμενοι είναι 3 και μερικώς αυτοεξυπηρετούμενοι (δηλαδή χρήζουν μικρής βοήθειας) είναι 6. Οι υπόλοιποι 20 είναι μη αυτοεξυπηρετούμενοι, από τους οποίους κατάκοιτοι είναι 3, με σοβαρά κινητικά - μυοσκελετικά προβλήματα είναι περίπου 10, και με άνοια επίσης 10.
Σε όλους αυτούς, με τη χάρη του Θεού, προσφέρουμε ένα ζεστό κατάλυμα και προσεγμένη διατροφή, και σε συνδυασμό με την ατομική φροντίδα και καθαριότητα προσπαθούμε να καλύψουμε τις βασικές φυσικές τους ανάγκες.
Η νοσηλευτική φροντίδα περιλαμβάνει τη συνεχή, επί εικοσιτετραώρου βάσεως, παρακολούθηση της υγείας των ηλικιωμένων, τη συνεργασία με το γιατρό, καθώς και την επιμέλεια της φαρμακευτικής τους αγωγής.
Η όμορφη συναναστροφή, η υμνωδία, το κήρυγμα, η προσευχή, η ψυχολογική υποστήριξη με την παρέα ή τη βόλτα, συμπληρώνουν την παροχή υπηρεσιών μας προς τους ηλικιωμένους, αναδεικνύοντας την Πνευματική προσφορά της Λωίδας.

Στο άμεσο μέλλον προγραμματίζουμε τον εξοπλισμό ενός χώρου φυσικοθεραπείας και κινησιοθεραπείας με στόχο τη βελτίωση της κινητικότητας και λειτουργικότητας, αλλά και την ανακούφιση του πόνου των χρονίων καταστάσεων. Η εργοθεραπεία αποτελεί επίσης άμεσο στόχο για την αναβάθμιση των υπηρεσιών μας.
Ακόμα, έχει ήδη σχεδιαστεί και ξεκινήσει το χτίσιμο δύο καινούριων πτερύγων που θα εξοπλιστούν κατάλληλα για να φιλοξενήσουν κατάκοιτους, αλλά θα δοθεί και η δυνατότητα καλύτερης παροχής υπηρεσιών, καθώς θα δημιουργηθεί καλύτερη αναλογία προσωπικού και ηλικιωμένων.
Τέλος, "οραματιζόμαστε" τη δημιουργία ενός ξενώνα ή κέντρου ημερήσιας φροντίδας ατόμων με άνοια, καθώς επίσης και τη δραστηριοποίησή μας στον τομέα που πολύ συχνά ακούγεται τελευταία: "Βοήθεια στο Σπίτι".

Θα ήθελα, στη συνέχεια, να σας θέσω τρία ερωτήματα:

1ο ερώτημα: ΑΝ ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΩΙΔΑ, ΠΟΥ;
Θέλω να σας παρουσιάσω τρεις εικόνες από το άφθονο υλικό της ΛΩΙΔΑΣ, που συμπληρώνει φέτος 30 χρόνια υπηρεσίας.

Εικόνα 1η:
Ένας αδελφός, τακτικός στην Εκκλησία. Αργότερα αρχίζει να αραιώνει και τέλος παύει να έρχεται. Πληροφορούμαστε την αδυναμία του από τα γηρατειά. Τον επισκέπτεται κάποιος από μας στο σπίτι, στην πολυκατοικία που μένει. Χτυπά επίμονα το κουδούνι, αλλά καμία απάντηση. Απογοητευμένος κάνει να φύγει, αλλά εκείνη τη στιγμή κάποιος ένοικος τον βλέπει: "Θέλετε να πάτε στον κ.... . Περάστε. Το διαμέρισμά του είναι στον 2ο όροφο και το κλειδί θα το βρέίτε κάτω από το χαλάκι ". Υπηρετήθηκε με τη χάρη του Θεού τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του στη Λωίδα, συντροφιά με τους αδελφούς και χωρίς το κλειδί να είναι κάτω από το χαλάκι!!!

Εικόνα 2η:
Μια γυναίκα. Το τηλέφωνο στο γραφείο χτυπά και η φωνή έρχεται από την κοινωνική λειτουργό του Νοσοκομείου ΕΛΠΙΣ. "Αν δεν την πάρετε σε 24 ώρες θα σας βγάλω στο Σκάι". Η περίπτωση της αδελφής ιδιόμορφη. Έμενε με το σύζυγό της σε ένα διαμερισματάκι. Όμως, ο σύζυγος αρρώστησε και τον πήγαν στο Νοσοκομείο. Εκείνη έμεινε μόνη και ανήμπορη. Εγκεφαλικό, αφυδάτωση ... έζησε - με τη χάρη του Θεού - άλλα 10 χρόνια στη Λωίδα. 10 χρόνια φροντίδας και υπηρεσίας.

Εικόνα 3η:
Μια άλλη ηλικιωμένη. Ζούσε με το γαμπρό της που τη φρόντιζε. Όμως εκείνος πέθανε και την ανέλαβε κάποια ανιψιά. Φρόντισε μάλιστα να κρατά και το βιβλιάριο της αδελφής, που το είχε μετατρέψει σε "Κοινό Λογαριασμό" και ξαφνικά την ξέχασε... Όσο είχε τις δυνάμεις της εκείνη μπορούσε να τα βολέψει. Όμως μετά; Το εστιατόριο της γειτονιάς το είχε ένας καλός άνθρωπος και πότε - πότε της έστελνε λίγο φαγάκι. Ευτυχώς που οι αδελφές της Εκκλησίας ειδοποίησαν τη Λωίδα. Πέθανε σε ηλικία 107 ετών - κρατά μέχρι στιγμής το ρεκόρ της Λωίδας.

Πιστεύω πως αυτές οι εικόνες μας οδηγούν αβίαστα στο συμπέρασμα πως: "όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή και σ' ένα αξιοπρεπή θάνατο". Αν όχι στη Λωίδα, πού;

2ο ερώτημα: ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ "ΟΧΙ" ΣΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ;
Το βροντώδες "ΟΧΙ" της Εκκλησίας στην όποια μορφή ευθανασίας συνεπάγεται το ανεπιφύλακτο "ΝΑΙ" στην υπηρεσία ανίατων ασθενειών, ιδιαίτερα όταν αυτές συνδυάζονται με τις "άσχημες ημέρες" του ανθρώπινου βίου. Τότε που για παράδειγμα η άνοια και το αλτσχάιμερ κτυπούν όλο και πιο πολλές οικογένειες. Τότε που η οικογένεια βασανίζεται από το πρόβλημα και αδυνατεί να υπηρετήσει το δικό της άνθρωπο. Αισθανόμαστε πως ακριβώς τότε, η Λωίδα, μέσα πάντα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της, πρέπει να πει τι "ΝΑΙ" στη υπηρεσία... Στην υπηρεσία την άγια, την καθαρή, την "ως κατενώπιον του Θεού". Γι αυτό και η προσεκτική επιλογή του προσωπικού... που δε θα δώσει τα αποφάγια αλεσμένα στους κατάκοιτους ... που δε θα απλώσει χέρι βάναυσο επάνω τους, αλλά μόνο για να προσφέρει τη στοργή και το χάδι. Που θα δώσει το χαμόγελο όμοια σε όλους...
Το "ΟΧΙ" στην ευθανασία σημαίνει ΥΠΗΡΕΣΙΑ.

3ο ερώτημα: ΠΟΛΛΟΙ ΑΜΒΩΝΕΣ, ΠΡΟΣΟΨΙΑ ΟΜΩΣ;
Μια φράση τόσο προσφιλής του αείμνηστου αδελφού μας Μιλτιάδη Αγγελάτου. Στην πατρίδα μας υπάρχουν πολλοί άμβωνες που κηρύττουν ανόθευτες τις αλήθειες του Ευαγγελίου. Η ΛΩΙΔΑ, όπως και άλλα χριστιανικά κοινωνικά έργα, στοχεύει να είναι και να παραμείνει ένας άμβωνας που με το ένα χέρι θα κρατά τον αιώνιο Λόγο του Θεού για οδηγία, και με το άλλο, το προσόψι της υπηρεσίας. Της ταπεινής διακονίας στον αδελφό, στο γέροντα, στον κατάκοιτο, στον "χρείαν έχοντα".
Δίπλα και παράλληλα με τους άμβωνες, και τα προσόψια υπηρεσίας. Η ΛΩΙΔΑ θέλουμε να συνεχίσει να είναι ένας άμβωνας υπηρεσίας:

Σας ευχαριστούμε για την πρόσκλησή σας. Σας ευχαριστούμε γιατί η υπηρεσία και η ποικιλότροπη συμπαράσταση πολλών μελών σας στο έργο της ΛΩΙΔΑΣ, μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον.
Σας ευχαριστούμε θερμά για την αγάπη σας.

(Ο αδ. Δημοσθένης Κατσάρκας αναφέρθηκε στην μαρτυρία μέσα στο Νοσοκομείο από την εμπειρία του στην Κλινική "Ο Αγιος Λουκάς" Θεσσαλονίκης, την οποία διευθύνει με επιτυχία από την ίδρυσή της)